Toroidal indüktörler ve transformatörler, yüksek manyetik geçirgenliğe sahip malzemelerden (örneğin demir lamine levhalar, demir tozu veya ferrit) yapılmış dairesel bir halka (donut şeklinde) manyetik çekirdeğin etrafına tel sarılarak oluşturulan pasif elektronik bileşenlerdir.
Toroidal Sarımın Avantajları
Genel olarak, toroidal indüktör/transformatör diğer şekillere sahip çekirdeklerden daha kompakt ve hafiftir. Bu durum özellikle güç cihazları için geçerlidir.
Toroid kapalı bir devreli bir çekirdek olduğundan, aynı değerli düz çekirdekli bir indüktör (solenoit bobinler) ile karşılaştırıldığında daha yüksek manyetik alan ve dolayısıyla daha yüksek indüktans ile Q faktörüne sahiptir. Bunun nedeni, manyetik alanın büyük bir kısmının çekirdeğin içinde kalmasıdır. Buna karşılık, düz çekirdekli bir indüktörde, çekirdeğin bir ucundan çıkan manyetik alanın diğer uca ulaşması için havadan geçen uzun bir yol vardır.
Ayrıca, sargıların nispeten kısa olması nedeniyle, toroidal bir transformatörün ikincil empedansı daha düşük olur ve bu da verimliliği ve elektriksel performansı artırır.
Toroidin simetri özelliği sayesinde, çekirdektan kaçan manyetik akı (kaçak akı) çok azdır. Bu nedenle, toroidal bir indüktör/transformatör, uluslararası standartlarla belirlenen seviyelere indirgenmesi gereken elektromanyetik paraziti (EMI) daha az yayar; böylece bir ekipmanın diğer ekipmanlarla uyumlu çalışması sağlanır.
Torus şeklindeki indüktörlerde bir yan etki şudur: Sargı merkez deliği etrafını çevrelediğinden ve akım sargı boyunca dairesel yönde hareket ettiğinden, torusun merkezindeki “donut deliğini” geçen zayıf bir poloidal manyetik akı mevcuttur; bu akı, torusun çekirdeğine paralel olan ana toroidal akı yönünün yanı sıra oluşur.
