Induktorzy i transformatory toroidalne

Induktorzy i transformatory toroidalne są pasywnymi komponentami elektronicznymi, składającymi się z okrągłego rdzenia magnetycznego w kształcie pączka (donuta) wykonanego z materiałów o wysokiej przepuszczalności magnetycznej, takich jak blachy stalowe, proszek żelazny lub ferryt, wokół którego nawinięty jest drut.

Zalety uzwojeń toroidalnych

Ogólnie rzecz biorąc, induktor/transformator toroidalny jest bardziej kompaktowy i lżejszy niż urządzenia z rdzeniami innych kształtów. Dotyczy to szczególnie urządzeń zasilających.

Ponieważ rdzeń toroidalny jest zamkniętym obwodem, wytworzony w nim pola magnetyczne jest silniejsze, co skutkuje większą indukcyjnością i współczynnikiem jakości Q w porównaniu do induktora o tej samej wartości z prostym rdzeniem (cewki solenoidowej). Dzieje się tak dlatego, że większość pola magnetycznego jest zawarta wewnątrz rdzenia. Dla porównania, w przypadku induktora z prostym rdzeniem pole magnetyczne wydobywające się z jednego końca rdzenia musi pokonać długą drogę przez powietrze, aby dotrzeć do drugiego końca.

Ponadto, ponieważ zwijanie jest stosunkowo krótkie, transformator toroidalny będzie miał niższą impedancję wtórną, co zwiększa efektywność i parametry elektryczne.

Ze względu na symetrię rdzenia toroidalnego niewielka część strumienia magnetycznego ucieka poza rdzeń (strumień wyciekowy). W rezultacie induktor/transformator toroidalny emituje mniej zakłóceń elektromagnetycznych (EMI), które muszą być ograniczone do poziomów określonych normami międzynarodowymi, aby zapewnić poprawne działanie różnych urządzeń razem.

Efektem ubocznym induktorów w kształcie torusa jest fakt, że ponieważ uzwojenie otacza centralną dziurę, a prąd przepływa wzdłuż ścieżki okrągłej, powstaje słaby strumień magnetyczny poloidalny, który przechodzi przez „otwór pączka” w centrum torusa, dodatkowo do głównego strumienia toroidalnego biegnącego równolegle do osi torusa.